En son 2014’te bir EP yayınlamıştı Sagopa Kajmer, Pesimist EP 6. Geçen haftalarda ise 5 yepyeni şarkıdan oluşan Sarkastik EP yayınlandı. Önermeye neden değer bulduğumu, Sagopa Kajmer’in değiştiği ve değişmediği noktaları çok uzatmadan anlatmaya çalışacağım.

Öncelikle, tek çizgisi olan bir EP değil Sarkastik EP. İlk parça Toz Taneleri. Bu parça aslında bir önceki single’ı Avutsun Bahaneler’den çok farklı değil. Kimi kesimlerce “arabesk” şeklinde yorumlanan, normal bir rap parçası için alışılmadık ölçüde fazla melodik bir yapıya sahip. Kişisel tercih meselesi tabii bu, şahsen benim en çok tercih ettiğim türden parçalar değil. Ancak bu EP’yi önermemin bir sebebi de bu aslında, parçalar birbirinden o kadar farklı ki herkesi mutlu edebilecek bir parça olduğunu düşünüyorum.

2 parça “Neyse” beni cidden fazlasıyla şaşırttı. Türkçe Rap’te son zamanlarda fazlaca esip gürlemiş BenFerovari bir söyleyiş hakim. Böyle düşününce ilk yadırgadım parçayı. Ancak dinleyince cidden beğendim bu tarzı. Sonra şu düşünce ağır bastı: tek bir tarzın peşinden gidilmek zorunda değil. Sagopa Kajmer de beğendiği sound’ları üretiyor, böylece farklı tarzlarda parçalar ortaya çıkıyor. Sonuç olarak Neyse, belki de EP’nin en başarılı parçası.

Beni en çok etkileyen parça Vazgeçtim İnan oldu. Sakinliği, arabeski çağrıştırmayan melodik yapısı ve sözleriyle tekrar tekrar dinletti kendini. Özellikle 2.verse kısa olmasına rağmen bir an beni Bir Pesimistin Gözyaşları devrine götürdü. Uzun zamandır yeni bir Sagopa Kajmer şarkısında bu havayı almamıştım. Belki parçayı bu kadar sevmemin nedeni budur, bilmiyorum. Sonuç olarak ilk iki parçadan farklı ve güzel bir parça olmuş Vazgeçtim İnan. Dinledikten sonra keşke buna klip çekilseymiş diye düşünmedim değil.

4. parça olan Maalesef, kendi içinde de farklılaşıyor. Nakarat harici kısımlar hareketli, beat bence mükemmel bir sakinlikte başlayıp hareketleniyor, nakaratta sakin bir ses tonu ve müzik kendini gösteriyor. Tüm bunlara uyumsuz diye bakılabilir ancak dinlerken bu uyumsuzluk kulağa batmıyor. Bir şekilde aynı potada eritmiş Sagopa Kajmer farklı unsurları. Genel olarak sakin bir şarkı diyebiliriz.

Son parça olan Sal Gitsin ise beat’iyle yine eskilere götürüyor. Alışılmışın aksine, parça oldukça yüksek bir tondan söylenmiş. Bu durum da farklı bir hava katmış diyebiliriz. Birbirinden farklı, başka şeyler vadeden 5 ayrı parça…

Son tahlilde her şey kişisel zevklere bakıyor. EP’yi çok seven de, ondan nefret eden de olacaktır. Eğer Sagopa Kajmer’den birkaç parça seviyorsa kişi, bu EP’den seveceği bir parça çıkacaktır diye düşünüyorum. Rap’ten giderek uzaklaşıp kurduğu kendine has melodik yapının üzerine fazlaca düşmesi kimi dinleyenlerin memnuniyetsizliğiyle sonuçlanmıştı. Ancak bu EP ile farklı işler de yaptığını, hala şaşırtabileceğini göstermiş Sagopa Kajmer. Belki hiçbir zaman 2003-2008 yılları arasındaki ruh geri gelmeyecek. Ancak “Acaba bu sefer ne yaptı?” dedirtebilmek de bir başarıdır kanımca.

Beğenip beğenmediğiniz konusunda hiçbir fikrimiz yok...

O yüzden bu yazıya geri bildirim verebilir misiniz?

Ortalama oy: 5 / 5. Oy sayısı: 1

İlk defa oylanacağım...

Beğendiğinize sevindik...

Peki sizinle sosyal medyada da buluşmak istesek...

Tüh...

Beğenmeme nedeniniz öğrenebilir miyiz?

Dökün içinizi gitsin...