V For Vendetta (1982) ve Batman: The Killing Joke (1988) eserlerini üreten Alan Moore gibi bir ismin çağdaşı olan ve çizim içeren üretimlerin de edebi açıdan “çizgi roman” olarak değerli olabileceklerini gösteren bir seri olan Sandman (1989), Neil Gaiman’a aittir.

Ana karakterimiz ise Sandman, Morpheus, “Düş/Düşler Prensi” gibi çeşitli adlandırmaları sahiplenen insan-dışı bir özne olmasına rağmen “biz ölümlülerin” çelişkilerini yaşayabilen mitolojik, insansı bir varlıktır. Kardeşleri olarak sunulan “Kader”, “Ölüm”, “Hezeyan”, “Arzu”, “Keder” ve “Yıkım” ile beraber dünyada kendilerini gerçekleştirmektedirler. Bu karakterlerin yanı sıra Cennet, Cehennem, melek ve şeytan tasvirleri, kültürler arası mitolojik varlıkların sunumları bakımından da büyük bir zenginlik söz konusudur.

Adını düşlerin ardından gözlerimizde beliren çapaklanma/kumlanmadan alan Sandman, melankolik, romantik bir karakterdir. Bu da yaşadığı acılar, sahip olduğu prensipler, aşık olduğu kadınlar ve aile ilişkileri içerisinde kendini göstermesine imkan yaratır. Okuyucu adına bir empati, belki de sempati noktası oluşturabileceği için, bu önemli bir noktadır.

 Bunun yanı sıra, sunulan “macerasında” kardeşlerinden biri olan “Hezeyan”ın şahsımı en çok tahrik eden karakter olduğunu belirtmek isterim.  Zira önceden “Haz” olan, sonrasında “mania”ya, “Hezeyan”a dönüşmektedir. Renkler içerisinde renkler, tatlar içerisinde tatlar görür ve yaratır. Kendinden geçer, gerçeklik içerisine yeni gerçeklikler sunar.

Her okuyucunun ise ister “düşlerde”, ister onun kardeşlerinde olsun kendini tahrik edebilecek bir şeyler bulabileceğini sanmaktayım. Felsefi bağlamı ele alındığında herhangi bir şekilde dogmatik bir zemin barındırmaması ise (varlıklar kendilerini bir mutlak, bir hakikat olarak sunmaktan kaçınıyor ve sadece oluş içerisinde oynadıkları rolü sunuyorlar) insanı düşünsel alanda da olasılıkların hazzından alı koymadığı için gayet verimli.

Bu yüzden de herkesin sahip olduğu tek şeye, “tek bir ömre” sahip iken “değerlendirilmesi faydalı” bir “dünya” olarak gördüğüm Sandman’ı yeni bir gerçekliğin özlemini çeken herkese tavsiye ederim.

Beğenip beğenmediğiniz konusunda hiçbir fikrimiz yok...

O yüzden bu yazıya geri bildirim verebilir misiniz?

Ortalama oy: 5 / 5. Oy sayısı: 1

İlk defa oylanacağım...

Beğendiğinize sevindik...

Peki sizinle sosyal medyada da buluşmak istesek...

Tüh...

Beğenmeme nedeniniz öğrenebilir miyiz?

Dökün içinizi gitsin...