1877 doğumlu bir şair, yazar ve ressamdır Hermann Hesse. Eserlerinde genel olarak bireyin yalnızlığı temasına yer verir. Bu da karakterlerin kendilerini aramak adına girdikleri çeşitli yolculuklarla aktarılır okura. Genel olarak karakterlerin bir takım arayışlarda oluşunun ise eserlere felsefi bir alt metin sağladığı görülecektir.

Hermann Hesse’in olayları ve dünyayı geniş bir pencereden, farklı objektiflerden nasıl sunduğunu bu romanda da görebiliyoruz. Goldmund ve Narziss çok farklı karakterler olmalarına rağmen bir dostluk oluşması mümkün oluyor aralarında. Hayatı tüm sıcak renkleriyle, vahşeti ve erotizmiyle kucaklayan sanatçı Goldmund ile hayattan soyutlanmaya çalışan Narziss’in dostluğu üzerine kurulu roman. Fakat olay örgüsünün daha çok Goldmund üzerinden gittiğini söyleyebiliriz. Bunun nedeni ise hayatla iç içe olan, hayatı göğüsleyen karakterin Goldmund olmasıdır. Narziss ise kilise hayatı sürmektedir ve bu yüzden romanda daha çok Goldmund’a arkadaşlık eden bir bilge olarak çıkar karşımıza.

Buradan aslında farklı kişilerin karakterlerden çok bir bireyin farklı yönlerinin metaforları olduğu yorumu da yapılabilir sanırım. İnsan kendini öğrenmeye kapatmadığı sürece iç çatışmalardan kurtulması mümkün değildir. Birçok film ve kitaptakinin aksine, insanlar beyaz ya da siyahtan çok grinin tonlarında bulunmaktadırlar. Burada sunulan karakterlerin de beyaz ve siyah olmadıkları görülecektir. Bu açıdan romandaki karakterlerin aynı zamanda gerçekçi olduklarını, dahası bizden parçalar taşıyor olabileceklerini de söyleyebiliriz. Hikayenin içeriğini daha derinden incelemek her ne kadar kitabın havasını bozmayacak olsa da bir azınlığı rahatsız edebilme ihtimali olduğu için es geçmekte fayda vardır.

Konunun yanında, dilin de başarılı olduğunu belirtmek gerekir. Anlatım sayesinde yola düşmüş bir gezgin ile kendimizi özdeşleştirmemiz mümkün olacaktır. Birini öldürmek, hırsızlık yapmak gibi ahlaka yahut sağduyuya aykırı durumların nasıl hayatın içinden ve bize o kadar da uzak olmayan davranışlar olduklarını görme imkanı bulacaktır okur.

Sonuç olarak Narziss ve Goldmund, insanın olgun olarak nitelendirilen filozof yönünün ve çocuk olarak nitelendirilen sanatçı yönünün çatışmalarının karakterler üzerinden irdelendiği bir başarılı eser olarak değerlendirilebilir. Kendini sorgulamaktan çekinmeyen, hayatın gerçekleriyle sorunu olmayan her okura tavsiye edilir…

Beğenip beğenmediğiniz konusunda hiçbir fikrimiz yok...

O yüzden bu yazıya geri bildirim verebilir misiniz?

Ortalama oy: 0 / 5. Oy sayısı: 0

İlk defa oylanacağım...

Beğendiğinize sevindik...

Peki sizinle sosyal medyada da buluşmak istesek...

Tüh...

Beğenmeme nedeniniz öğrenebilir miyiz?

Dökün içinizi gitsin...